สอบถามปัญหากฎหมายทั่วไป

ปัญหานี้เป็นปัญหาที่เกิดขึ้นได้ทั่วไปในสังคม ในความเป็นจริง หากผู้อ่านที่มีสติเข้ามาอ่านก็จะพบว่า เจ้าของกระทู้ แสดงออกอย่างชัดเจนว่า ต้องการให้ผู้แสดงบทบาท "นาย ข" เป็นฝ่ายถูกด้วยการตั้งคำถามในมิติมุมมองของนาย ข ตั้งตุ๊กตาพร้อมอธิบายเหตุผลในฝั่งของนาย ข เพื่อกล่าวอ้างให้พ้นจากความรับผิดในทุกกรณี ในขณะเดียวกันก็อธิบายบทบาทของ นาย ก ให้ต้องรับผิดในทุกประเด็นเช่นเดียวกัน หากพิจารณาด้วยสติและจิตใตที่เป็นกลางแล้วก็เป็นเรื่องตุ๊กตาที่ "ไม่มีสาระ" ในทางกฎหมายเลย

โดยสรุปประเด็นปัญหาตามเรื่องที่ตั้งมานั้น ไม่ใช่เรื่องการกระทำผิดตามกฎหมายเป็นสาระสำคัญของเรื่อง แต่เป็นเรื่องของการขาดไร้สติ และไม่มีมารยาท ไม่มีวัฒนธรรมในการใช้รถใช้ถนน ของทั้งนาย ก และนาย ข นั่นเอง

กรณีนี้ เป็นเรื่องที่ต้องทำความเข้าใจให้ดีถึงกรณีการปฏิบัติตามกฎหมายกับการปฏิบัติตามปกติ เนื่องจาก หากพิจารณาถึงทางปกติโลก จะเห็นได้ว่า ข้อพิพาทต่างๆ เกิดจากการกระทำของนาย ข บีบแตรรถใส่รถของนาย ก ซึ่งขับอยู่ด้านกหน้า ประเด็นที่ต้องทำความเข้าใจก็คือ นาย ก และนาย ข ต่างอยู่ในรถของตน การที่นาย ข บีบแตร ขณะที่ขับรถอยู่หลังรถนาย ก นั้น นาย ก ย่อมได้ยินเสียงแตรแต่อาจไม่เข้าใจว่า นาย ข จะบีบแตรเพื่อส่งสัญญาณหรือบอกอะไรให้ตนทราบ โดยเฉพาะหากนาย ก เชื่อว่า การขับรถของตนเป็นไปตามกฎจราจรและขับขี่อย่างถูกต้อง แต่เมื่อนาย ข ขับรถแซงและบีบแตรไล่ ย่อมเป็นการสื่อให้นาย ก ได้รู้ว่า ตนเองไม่พอใจการขับรถของนาย ข ซึ่งการกระทำของนาย ข แสดงให้เห็นถึงการไม่มีมารยาทในการขับรถเป็นอย่างมาก (ซึ่งคนไทยก็จะใช้คำอธิบายพฤติกรรมนี้ว่า ใครๆเขาก็ทำกัน) เป็นที่มาของการที่นาย ก ขับรถตามไปเคาะกระจกรถนาย ข จุดนี้ เป็นเรื่องที่บอกได้ว่า นาย ข รับรู้แต่แกล้งทำไม่สนใจ (เพราะตนเองแซงมาแล้ว) โ้วยข้อความที่ว่า "นาย ก ขับรถตามมาทัน...เปิดกระจกรถตนเองและตะโกนต่อว่า นาย ข" ซึ่งหากนาย ข ไม่รับรู้เนื่องจากเปิดเพลงในรถเสียงดัง และมีสมาธิกับการขับรถ นาย ข ย่อมไม่อาจเห็นพฤติกรรมของนาย ก ได้ เหตุการณ์ต่างๆ จึงเป็นกรณีที่นาย ข เป็นฝ่ายก่อให้เกิดข้อพิพาท เนื่องมาจากความเห็นแก่ตัวและไม่มีมารยาทในการขับรถของนาย ข เอง ส่วนนาย ก ก็สมควรได้รับบาดเจ็บ เนื่องจากการเปิดกระจกยื่นอวัยวะออกนอกพาหนะที่โดยสารก็เป็นความเสี่ยงที่อาจเกิดอันตรายได้อยู่แล้ว โดยมิพักต้องเป็นกรณีที่มีเหตุพิพาทใดๆ

โดยสรุปเหตุการณ์ ตามที่ยกขึ้นมาเป็นตุ๊กตาครั้งนี้ โดยความเห็นส่วนตัว เห็นว่า ไม่มีเหตุที่จะดำเนินคดีทั้งคู่ การกระทำตามข้อมูลทั้งสองฝ่ายต่างเป็นฝ่ายผิด และเรื่องดังกล่าวไม่มีมูลเหตุเพียงพอที่จะดำเนินคดี เพราะเป็นเพียงเรื่องความไม่พอใจระหว่างคู่กรณีเท่านั้น ยังไม่มีเหตุความเสียหายที่ชัดเจน เว้นแต่กรณีที่ นาย ก สามารถพิสูจน์ได้ว่า เกิดการบาดเจ็บเกินกว่าปกติที่ควรเนื่องจากการกระทำของฝ่ายนาย ข แต่ที่เหมือนกันก็คือ ทั้งนาย ก และนาย ข ต่างเป็นผู้ไม่มีน้ำใจ ไม่มีความเอื้อเฟื้อในการใช้รถใช้ถนนด้วยกันทั้งคู่

อย่างไรก็ตาม เมื่อตั้งประเด็นคำถามเข้ามาในบอร์ด ก็ต้องพิจาณากันตามประเด็นต่างๆ ที่ได้ตั้งไว้ ซึ่งกรณีนี้หากพิจารณาตามข้อกฎหมายจะสามารถพิจารณาได้ดังนี้

1. ปัญหาที่ว่า หากนาย ก จะแจ้้งความดำเนินคดีต่อผู้ที่กระทำให้ตนเองได้รับบาดเจ็บ (หรือก็คือนาย ข) โดยต้้องการเรียกค่าเสียหายนั้น หากถามว่า นาย ก จะแจ้งความเอาผิดกับนาย ข ได้ หรือไม่ ก็ต้องตอบว่า ได้ เนื่องจาก การแจ้งความต่อเจ้าพนักงานสอบสวน เป็นสิทธิตามกฎหมายของประชาชน (รวมถึง นาย ก) ที่สามารถดำเนินการได้โดยอิสระตามเหตุที่เกิดขึ้น ส่วนสิทธิในการรับแจ้งความไว้ดำเนินคดีนั้น เป็นสิทธิของพนักงานสอบสวนที่จะพิจารณาว่า เรื่องที่มีการแจ้งความนั้นมีมูลเหตุเพียงพอที่จะดำเนินการหรือไม่ และในส่วนที่ว่าจะเรียกค่าเสียหายเท่าใดนั้นก็เป็นสิทธิที่นาย ก จะสามารถกำหนดเอาได้ เอง เพราะอาจเรียกทั้งค่าเสียหายทางกายและทางใจไปด้วยกันก็ได้ สำหรับการชดใช้เนื่องจากเะป็นการเรียกร้องในทางแพ่ง ดังนั้น นาย ข ต้องชดใช้หรือไม่ จำนวนเท่าใด จึงเป็นเรื่องที่ต้องรอให้ศาลท่านวินิจฉัยให้เป็นที่สุดเสียก่อน จึงจะตอบได้

2. ระยะเวลาในการฟ้องร้องเป็นสิทธิที่นาย ก สามารถกระทำได้โดยกฎหมายไม่มีการกำหนดเงื่อนเวลาในการแจ้งความดำเนินคดี แต่มีกำหนดเวลาสำหรับการเรียกร้องค่าเสียหายไว้ตามมาตรา 448 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ซึ่งกำหนดอายุความในการเรียกค่าเสียหายไว้ไม่เกิน 1 ปี นับแต่ที่เกิดเหตุและรู้ตัวผู้กระทำ

3. การกระทำของนาย ข แม้จะอ้างได้ว่าไม่มีเจตนาในการทำให้นาย ก บาดเจ็บ แต่ก็อาจเข้ากรณีประมาทได้ ขึ้นอยู่กับพยานหลักฐานที่นาย ก จะสามารถนำสืบขึ้นมาได้ ซึ่งกรรีความรับผิดตามเหตุละเมิดอาจเกิดได้ทั้งจากกรณีจงใจ หรือประมาท เพราะตามกรณีแม้นาย ข จะอ้างว่าเปิดเพลงเสียงดัง หรือไม่รู้ว่านาย ก โกรธและมาจอดรถเคาะกระจก มันเป็นข้ออ้างที่ฟังได้ลำบาก เพราะโดยปกติของคนขับรถมีความจำเป็นต้องสนใจสิ่งรอบข้างที่มาปะทะกับรถของตน เช่น รถจักรยานยนต์ที่แซงในขณะที่จอดติดไฟแดงแล้วมาเชี่ยวกระจกมองข้าง ขนาดมีคนมาเคาะกระจกแล้วบอกว่าไม่รู้ไม่ทราบ น่าจะเป็นการผิดวิสัย แต่กรณีต่างๆ เป็นเรื่องที่ต้องพิสูจน์กันในชั้นพิจารณาคดีกันต่อไป

4.การรับฟ้องของศาลท่าน จะพิจารณาเหตุและผลของคำฟ้องตลอดจนพยานหลักฐานในการกล่าวอ้างต่างๆ ของฝ่ายผู้ฟ้อง ดังนั้น หากฝ่ายนาย ก สามารถหาพยานหลักฐานต่างๆ ได้จนมีน้ำหนักเพียงพอ เช่น กล้องวงจรปิดในบริเวณนั้น ตำรวจจราจร คนขายพวงมาลัย หรือ คนขับรถคันอื่น ซึ่งมีเหตุและผลเพียงพอต่อการรับฟังว่ามีเหตุพิพาทขัดแย้งกัน ศาลท่านก็จะต้องรับฟ้องไว้ไต่สวนกันต่อไป

5. กรณีนี้ หากท้ายที่สุดศาลมีการตัดสินว่า นาย ข ไม่ผิด จะขอฟ้องกลับให้นาย ก ต้องรับผิดฐานทำให้เสียชื่อเสียงจะทำได้ หรือไม่ ก็ต้องตอบว่า ทำได้ ด้วยเหตุผลเดียวกับของ นาย ก คือสิทธิในการฟ้องคดีเป็นเรื่องสิทธิพื้นฐานที่ประชาชนสามารถดำเนินการได้ หากมีหลักฐานและพยานที่มีน้ำหนังเพียงพอต่อศาลให้ท่านเชื่อและยอมรับคำฟ้องนั้น



ข่าว: ยินดีต้อนรับสู่ "กูรูฟอรั่ม" www.guruforum.in.th ศูนย์รวมนักวิชาชีพและผู้แสวงหาความรู้ด้านกฎหมาย บัญชี ภาษีอากร การเงิน บริหาร และไอที ร่วมถาม-ตอบ แบ่งปันประสบการณ์ความรู้ เพื่อพัฒนาสังคมวิชาชีพให้ก้าวหน้า สมาชิกจะได้รับสิทธิในการตั้งคำถาม ตอบคำถาม รับข่าวสาร และร่วมโหวตในประเด็นต่างๆ ท่านใดที่ยังไม่ได้สมัครเป็นสมาชิกกรุณาลงทะเบียนที่เมนูด้านบนครับ